ماده 5 اعلاميه حقوق بشر: هيچکس را نبايد مورد ظلم و شكنجه و رفتار يا کيفری تحقيرآميز ،موهن ، یا خلاف انسانیت و شان بشر قرار داد.

ماده 19 اعلاميه حقوق بشر: هر کس حق آزادی عقیده وبیان دارد و حق مزبورشامل آن است که از داشتن عقاید خود بیم و اضطرابی نداشته باشد و در کسب اطلاعات و افکار و در اخذ و انتشار آن ، به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحضات مرزی، آزاد باشد.

ماده 20 اعلاميه حقوق بشر: الف) هرکس حق دارد آزادانه مجامع و جمعیت های مسالمت آ میز تشکیل دهد.

ب) هیچ کس را نمی‌توان مجبور به شرکت در اجتماعی کرد.

همیشه اینطور نیست که گذشته شیرینی عجیبی داشته باشه و مدام طعمش زیر دندون بیاد. گاهی حال و حال و حال یعنی دقیقا لحظه هایی که خلق میشن و عبور میکنن و لحظه ی بعدی جاشون رو میگیره شیرین و شیرینترن.

اینه که امسال که متولد شدیم دیدیم عجب خوشمزه اس!

چه کیفی داره آدما(دقیقا دو نفری که همو دوس دارن)بدون اینکه بدونن همدیگه رو تربیت کنن. نمیدونی چه حالی میده وقتی ساعتها از حرف یا برخورد خیلی عادی و لطیف فرد مورد علاقه ات گذشته و ناگهان، دقیقا ناگهان حس میکنی اون درست دست گذاشته روی ضعف اخلاقیت و حتی شک میکنی نکنه به اندازه ای که تو خودت رو میشناسی میشناستت؟! اون نمیدونه. منم نمیدونم. این فقط از عهده یه معجزه بر میاد. و این معجزه کار خداس. دمش گرم.

این روزها که خوراکمون فیلم دیدنه اینا رو دیدیم: "کتاب قانون"(که سوژه ی خوبی داشت ولی کاش خیلی بهتر بهش میپرداخت و شایدم پرداخته باشه توی این دو سال انتظار برای پخش داغون شده.) "نیش زنبور"(که غیر از خنده های خودمان از فیلم و از مدل خندیدن ملت سرفیلم، چندتای تیکه ی سیاسی داشت که خب توی این وضعیت مملکت آدم دوس داره از لج خودشم شده بخنده به اوضاع. کلا کار مملکت ما از گریه گذشته باس بهش خندید... از اون خنده ها که اشکت رو درمیاره) و" در دره ی اله"(میدونی اگه پرچم رو برعکش آویزون کنی چه معنی ای میده؟ یعنی بیاین به دادمون برسیم ما خودمون نمیتونیم به خودمون کمک کنیم)

این آخری عالی بود. فوق العاده قشنگ بود. توصیه اکید میکنم به دیدنش.  

و یک مستند "ایاک و الدماء" ... از خونریزی بپرهیز.

برای عدالتی که نیست... دلتنگم. و از ادعاش دلزده.

این پیوندهای روزانه قوت لایموت اینجاس.